Iedereen heeft wel eens horen spreken over de Tarot. Het zijn en blijven binnen de spirituele wereld de bekendste kaarten. Waar men in vervlogen tijden de Tarot ook gebruikte als een kaartspel, consulteren we nu de Tarot enkel om inzicht te verkrijgen in onze toekomst.
De Tarot bestaat uit 78 kaarten. We splitsen ze op in 22 kaarten: “de Grote Arcana”staat voor de belangrijke dingen in het leven , de 56 kaarten van “de Kleine Arcana ” vertegenwoordigen het dagdagelijkse.
Tevens onderscheiden we vier kaartfamilies: Zwaarden (lucht), Staven (vuur) , Kelken (water) en Pentakels (aarde). Elke familie heeft op zijn beurt veertien kaarten: getallen 1 t/m 10 plus vier figuurkaarten: page, ridder, koningin en koning. De afbeeldingen op de kaarten zijn allegorisch waarmee we bedoelen dat één of meerdere figuren of personen zijn verwerkt tot een symbolisch geheel.
Over de herkomst en de ouderdom van de Tarot bestaan verschillende hypothesen.
In het oude Egypte van Ramses zien we een Grote Arcana van 22 symbolen onder de vorm van fresco’s in de tempels van Osiris: bedoeling van de priesters: de waarheid zoeken
In Indië gaan we terug tot 100 voor Christus: een succesvol rond kaartspel refererend naar de God Vishu doet ons denken aan de Tarot die we nu kennen.
In Israël laat men de 22 afbeeldingen symbool staan voor de 22 letters van het Hebreeuws Alfabet en legt men het verband met de Kabbalah. Aansluitend wordt beweerd dat de Tempeliers ze meebrachten en introduceerden in onze regionen.
Het oudste kaartspel terug gevonden in Europa is 15de eeuws en Italiaans.
In het late 16de eeuwse Frankrijk wordt op het gebruik van de Tarot een belasting gelegd om te vermijden dat de kaarten nog langer zouden gebruikt worden. Voorspellende kaarten zijn volgens de regering gevaarlijk voor het regime. Met het Romantisme van de 18de eeuw krijgt de Tarot terug aandacht in Frankrijk en dit onder invloed van de Franse filoloog Court de Gébelin, hij stelt dat de Tarot Egyptisch is, maar het Romantisme greep als stroming sowieso terug naar oudheid en archeologie en bewijzen zijn er niet van gevonden.
Toch is het verkeerd algemeen te stellen dat het aspect van divinatie slechts aan bod komt vanaf de 19de eeuw. Beweren dat de Tarot tot die periode een vorm was van amusement aan het Italiaanse hof is geen vaststaand feit.
Alle Westerse systemen vinden hun oorsprong in Frankrijk. De “Tarot de Marseille” wordt de basis voor de “Rider Waite” , een Engelse Tarot onstaan in de 20 ste eeuw. Crowley en Harris baseerden zich voor hun systeem op de “Rider Waite”. De gekende Oosterse Osho Zen Tarot, ontworpen door de leider van de spirituele Bhagwanbeweging, is ook een variant.
De Tarot is één van de meest compleetste maar tevens ook één van de meest complexe systemen om een blik op de toekomst te werpen. Weinigen onder ons bezitten de gave om goed Tarot te kunnen leggen en te interpreteren: het is een kunst!